6. feb, 2017

Al onze prijzen worden aangegeven in centen, twee cijfers achter de komma. Behalve de benzineprijzen. Die worden altijd aangegeven in drie cijfers achter de komma. Ik heb nooit begrepen waarom, maar niemand die er wat van zegt. En bij mijn beste weten zijn er ook nog nooit kamervragen aan de minister over gesteld. Zo belangrijk lijkt het dus niet te zijn. Of we zijn er al zo aan gewend dat het niemand meer opvalt.

Tot me opeens iets opviel aan die benzineprijzen.Dat derde cijfer achter de komma is altijd een negen. Ik vraag me af, waarom dat is. Maar heb er nog steeds geen afdoende antwoord op gekregen.

Desgevraagd wees een vriendelijke pomphouder me op de prijzen in supermarkten, die ook altijd heel slim zijn geprijst, om maar de suggestie te wekken dat het goedkoper lijkt dan het werkelijk is. Want, zei hij, € 1,99 lijkt toch anders dan € 2,00. Een psychologisch trucje dus. Toch klopte zijn redenering niet. Hij zou gelijk hebben als de prijs aan de benzinepomp € 1,59 zou zijn, in plaas van € 1,60. Maar de oliemaatschappijen lijken veel slimmer te zijn dan de kruideniers. Zij zetten de prijs op € 1,599. Dat psyochlogische trucje kost de kruidenier dus een cent, maar de oliemaatschappij slecht 0,1 cent. Zou dat misschien de reden zijn, dat de winsten van de grote oliemaatschappijen zoveel hoger zijn dan die van een kruidenier?

In al die tijd, dat ik op dat derde cijfer van de benzineprijs heb gelet, ben ik ooit één keer een ander cijfer tegengekomen. In plaats van een negen, had de pomphouder een vijf als derde cijfer achter de komma gezet. Hij was de grote uitzondering. Hij onderscheidde zich daarmee van al zijn andere collega's. Ik zat te bedenken, wat voor iemand die pomphouder moest zijn. Misschien had hij het wel bewust gedaan, omdat hij niet in de grote massa wilde meelopen. Misschien was hij iemand die anders wilde zijn dan al die anderen, die zich van die anderen wilde onderscheiden. Zich niet met de stroom wilde laten meevoeren, maar liever tegen de stroom in ging.

Wat mij weer op de volgende gedachte bracht: waarin onderscheid ik mij als christen van anderen. Durf ik anders te zijn, tegen de stroom in te gaan, anders te denken dan wat de massa denkt. Durf ik mezelf te laten zien, kwetsbaar te zijn. De Here Jezus zegt dat wij het licht in de wereld zijn. Een licht dat op een kandelaar hoort te staan en niet onder een emmer. Ben ik een licht dat op een kandelaar staat en de omgeving verlicht, of heb ik een emmer over m'n hoofd gezet, om maar niet teveel zichtbaar te zijn. Omdat je in de samenleving van vandaag beter niet teveel kunt opvallen. Waarin onderscheid ik mij? Durf ik een uitzondering te zijn. Ben ik dat negentje, wat je bijna overal ziet, of durf ik een zeldzaam vijfje te zijn.

Nou kan het zijn, dat je bij jezelf denkt, dat die benzinepomphouder dat vijfje gewoon als derde cijfer achter de komma had neergezet, onbewust, zonder er bij na te denken, zonder enige bijbedoeling. Dat kan natuurlijk. Maar wat zou het dan mooi zijn als christenen mensen zijn die onbewust een licht zijn in hun omgeving, gewoon, zonder er bij na te denken. Omdat ze het de gewoonste zaak van de wereld vinden dat ze hun naaste liefhebben.