Ik wil er voor je zijn, als je van de dokter te horen hebt gekregen dat je leven naar het einde gaat, of als je zojuist een geliefde hebt verloren. Ik wil naast je staan op het moment van definitief afscheid nemen en samen zoeken naar vormen hiervoor. Ik wil samen nog een eindje optrekken als het gemis een plek moet krijgen in het leven. Als het verdriet nog groot is. 

Ik wil er voor je zijn, als het leven (even) tegenzit. Ik wil jouw praatpaal zijn, tegen wie je kunt praten. Bij wie je je frustraties kwijt kunt. Die je af en toe eens een spiegel voorhoudt.

Ik wil er voor je zijn als je je eenzaam voelt. Als je op zoek bent naar iemand om je verhaal aan te vertellen. Of om je verdriet of blijdschap mee te delen. Gewoon je maatje zijn.

Ik wil er voor je zijn als je teleurgesteld bent in andere mensen, of in de kerk, misschien wel teleurgesteld bent in God. Als je twijfelt aan het geloof of je geloof bent kwijtgeraakt.

Ik wil er voor je zijn, als je met vragen rondloopt of keuzes moet maken. Niet met pasklare antwoorden, maar door samen op weg te gaan en samen te zoeken.

Ik wil naar je luisteren, zonder vooroordelen, zonder makkelijk gegeven antwoorden. Als je dat wilt, kunnen we samen zoeken naar antwoorden op je vragen. We kunnen samen uit de bijbel lezen en bidden. Ik ben geen psycholoog of psychiater die je een therapie of een medicijn kan geven waardoor de pijn weggaat. Ik wil gewoon je naaste zijn, met een luisterend oor, zonder oordelen en vooroordelen. Maar met respect voor de keuzes die je maakt.